VERLOREN DROMEN


Denkbeeldig delen we perfectie
zwijgen in onuitgesproken woorden,
dwalen rondjes eenzaam en alleen
willen niets meer van elkaar horen.

Angstig voor de toekomst
ingehaald door verloren dromen,
je vraagt je af
hoe heeft het zo ver kunnen komen.

Verdronken harten
in een poel van water,
herinneringen die je meedraagt
door de tijd, naar later.

jacky

Ingezonden gedicht